"Zonder de tram hadden wij elkaar nooit ontmoet"

Er zijn vele redenen om de tram te nemen: omdat je er op een comfortabele manier de hele stad mee kan doorkruisen, bijvoorbeeld. Of omdat hij zo makkelijk combineerbaar is met een Park and Ride (P+R), trein of deelfiets. En niet te vergeten: je kan er al eens ‘een klapke slaan’. Zo ontmoette Lara 18 jaar geleden de sympathieke tramchauffeur Murat. Die bleek de man van haar leven te zijn.

Frederik Beyens

In de sterren geschreven

“Het stond in de sterren geschreven, die avond 18 jaar geleden,” vertelt Lara. “Ik woonde in Lier en was gaan babysitten bij mijn broer in Deurne. Terwijl ik bij de deur nog wat met mijn broer aan het praten was, hoorde ik de tram aankomen. Dus ik nam afscheid van mijn broer en haastte me naar de halte. De tramchauffeur zag mij lopen en vertraagde. Ik kon nog mee. Ik moest naar de Rooseveltplaats, om daar de bus naar huis te nemen.”

“Ik was heel erg jong, 19 jaar, en kende de stad nog niet zo goed. Ik ging zoals altijd op het zitje vlak achter de chauffeur zitten, dan voelde ik mij veiliger. Maar 5 minuten later stopte de tram. Er was een ongeval gebeurd op de sporen voor ons. Er stond een hele rij trams achter elkaar stil.”

“Ik zag dat de tramchauffeur ondertussen een Suske en Wiske had gepakt om te lezen. Ik dacht, dat kan toch geen slechte man zijn? Dus ik stapte op hem af en vroeg: ‘Sorry, wat is er aan de hand? Ik ga mijn bus missen, kan ik niet afstappen?’ “

“Hij zei dat het niet zo ver was maar dat ik toch best niet alleen afstapte, omdat het ’s avonds niet helemaal veilig was in die buurt. Dus ben ik maar wat met hem beginnen babbelen.“

“Toen belde de centrale dat hij van tram moest veranderen. Hij stapte af, ik ook en ik wou op een andere tram stappen. Maar hij vroeg: ‘Wat ga jij doen? Mijn tram vertrekt eerst, kom maar met mij mee.’ “

“Ik denk dat we zo’n 20 minuten hebben gebabbeld tot we aan de Rooseveltplaats kwamen. Toen zei hij: ‘Ik ga je mijn telefoonnummer geven. Maar neem dat niet aan als je mij niet gaat bellen!’ “

“Het heeft enkele dagen geduurd voor ik mijn moed bij elkaar raapte en hem belde. We gingen iets eten en dan naar de film. En het bleek enorm te klikken tussen ons. Ondertussen zijn we nog altijd samen en hebben we twee kindjes van 5 en 8.”    

Praten is het geheim

“Murat vertelde mij achteraf dat hij mijn Franse accent zo schattig vond. Hij was toen eigenlijk nog niet van plan om aan een vaste relatie te beginnen, hij was ook nog heel jong. Zijn vrienden vroegen me achteraf wat ik met hem had uitgespookt.”

“Ondertussen hebben we vanalles meegemaakt, ups en downs gehad. We verschillen heel erg van elkaar maar we zijn heel goed op elkaar afgestemd. Dat komt doordat wij heel goed kunnen praten en heel goed kunnen lachen. Na 18 jaar kan Murat mij nog altijd in een deuk leggen van het lachen.”

Een wonderlijk verhaal

“Murat had eerst aan de band gewerkt, maar wilde iets anders doen. Hij is dan trambestuurder geworden en heeft dat 12 jaar lang gedaan. Van tijd tot tijd reed ik met hem mee, om bij hem te zijn. Dat heeft onze band verder versterkt.”

“Uiteindelijk heeft Murat nog eens voor een carrièreswitch gekozen, nu werkt hij bij de politie. Maar over onze ontmoeting op de tram ga ik zeker nog vertellen aan mijn kinderen. Ik ben op dit moment een verhaaltje daarover aan het maken voor hen. Want hoe wonderlijk is het dat je puur per toeval de persoon van je leven ontmoet? Wij leefden in twee totaal verschillende werelden. Zonder de tram hadden wij elkaar nooit ontmoet.”

Doe eens een babbeltje

“Mijn man is heel erg sociaal. Al pratend kan hij zelfs moeilijke situaties de baas. Daarom is hij nu ook zo’n goede politieagent. En als tramchauffeur kwam hem dat ook heel goed van pas. Hij vond het altijd leuk als mensen goeiedag zeiden als ze op de tram stapten, of als ze dank u zeiden als hij de tram nog even stilhield zodat ze konden opstappen.”

“Ik spreek mensen ook gemakkelijk aan als ik op de bus of de tram zit. Ik woonde vroeger in Zuid-Frankrijk en heb heel veel lange reizen gemaakt tussen Frankrijk en België. Dan is het leuker als je wat kan praten. Ik vind het jammer dat mensen bij ons soms zo’n schrik hebben om elkaar aan te spreken. Je hoeft elkaar geen geheimen te vertellen. Maar een klein vlot gesprekje, dat is toch leuk?”

“Dat is in elk geval iets dat ik kan zeggen, vanuit mijn eigen ervaring: zeg even dag tegen de chauffeur of dank u als hij speciaal voor je stopt. Doe een klein babbeltje met je medepassagiers. De rit wordt zo veel leuker voor iedereen. En wie weet ontmoet je nog iemand!”

 

Op de hoogte blijven van de laatste tips rond slimme mobiliteit? Schrijf u dan snel in op onze nieuwsbrief.